BEN.

Ik ben Benjamin. Maar mijn vrienden noemen me Ben. In het Turks betekent ben: ‘ik’. Ik ben Ben. Tenminste, zo ben ik genoemd. Of benoemd. Ik noem ben. Maar of ik Ben ook echt daadwerkelijk bén… Daar ben ik nog niet zo zeker van.’

Voor het eerst maakt BOG. een voorstelling waarin één persoon centraal staat. BEN. gaat over wie Ben precies is. Wat maakt Ben tot Ben behalve die drie letters? Want Ben mag dan wel Ben worden genoemd maar wie is Ben nog meer? En wie niet?

Ieder mens vertelt zichzelf een verhaal over het eigen ik. Maar door wie wordt dat verhaal geschreven en wat is er van waar? In BEN. buigt BOG. zich met haar speelse, filosofische blik over de moeder aller existentiële vragen: wie ben je? 

BOG. duikt in het eigen zelf en buigt zich over het begrip identiteit. Sommigen trekken zich erin terug en anderen breken er juist uit. Het wordt gebruikt als vaandel om achter te lopen of als stok om mee te slaan. Wie ben je voor jezelf en in de ogen van anderen? En ben je ooit alleen jezelf? BOG. doet een stap naar achter en probeert te zien waar ‘ik’ de ‘ander’ raakt.

van en door
Judith de Joode Benjamin Moen Lisa Verbelen Sanne Vanderbruggen

dramaturgie
Roos Euwe

eindregie
Floor Houwink ten Cate

kostuum- en decorontwerp
Johanna Trudzinski ism Lisa Gambey

lichtontwerp
Scott Robin Jun

artistiek advies
Piet Menu

een coproductie met
Het Zuidelijke Toneel

"Ik ben Benjamin. Maar mijn vrienden noemen me Ben. In het Turks betekent ben: ‘ik’. Ik ben Ben. Tenminste, zo ben ik genoemd. Of benoemd. Ik noem ben. Maar of ik Ben ook echt daadwerkelijk bén… Daar ben ik nog niet zo zeker van.”